Domowa terapia niedowidzenia – książka

49,00 

Książka: „Domowa terapia niedowidzenia” to spójny przewodnik opisujący ćwiczenia, które można zastosować podczas pracy w domu z dzieckiem.

Domowa terapia niedowidzenia – terapia widzenia w domu nie musi być nudna! 

Napisana językiem zrozumiałym dla rodzica, zawiera 59 ćwiczeń i ich modyfikacji, które będą wpierać terapię niedowidzenia dzieci. Gdy zmagacie się z niedowidzeniem – czas nie jest waszym sprzymierzeńcem. Trzeba jak najszybciej i jak najdokładniej zdiagnozować dziecko, usunąć przeszkody, wprowadzić korekcję widzenia, zasłanianie i ćwiczenia.

Jeżeli:

  • chcecie przyśpieszyć proces terapeutyczny;
  • urozmaicić ćwiczenia;
  • wprowadzić terapię domową

ta pozycja jest idealna.

Spis treści poniżej.

Zobacz zestaw akcesoriów.

Na stanie

SKU: DTN Kategorie: ,

Opis

Książka: „Domowa terapia niedowidzenia” to spójny przewodnik opisujący ćwiczenia, które można zastosować podczas pracy w domu z dzieckiem.

Domowa terapia niedowidzenia – terapia widzenia w domu nie musi być nudna! 

Napisana językiem zrozumiałym dla rodzica, zawiera 59 ćwiczeń i ich modyfikacji, które będą wpierać terapię niedowidzenia dzieci. Gdy zmagacie się z niedowidzeniem – czas nie jest waszym sprzymierzeńcem. Trzeba jak najszybciej i jak najdokładniej zdiagnozować dziecko, usunąć przeszkody, wprowadzić korekcję widzenia, zasłanianie i ćwiczenia.

Jeżeli:

  • chcecie przyśpieszyć proces terapeutyczny;
  • urozmaicić ćwiczenia;
  • wprowadzić terapię domową

ta pozycja jest idealna.

Spis treści:

Wstęp

I Część teoretyczna

  1. Co to jest niedowidzenie?
  2. Objawy niedowidzenia
  3. Jakie są przyczyny niedowidzenia?
  4. Niedowidzenie a zez
  5. Niedowidzenie a różnowzroczność
  6. Niedowidzenie a wysoka, obuoczna wada refrakcji
  7. Niedowidzenie a brak bodźców wzrokowych
  8. Leczenie niedowidzenia
  9. Diagnoza
  10. Korekcja wad wzroku
  11. Sposoby zasłaniania
  12. Ile czasu trwa leczenie niedowidzenia i terapia widzenia?
  13. Czy efekty terapii niedowidzenia są trwałe?
  14. Konsekwencje niedowidzenia
  15. Dlaczego samo zasłanianie nie wystarczy?
  16. Dlaczego nie wolno zwlekać z ćwiczeniami?
  17. Jak wygląda terapia w domu?
  18. Model Skeffingtona

II Część praktyczna

  1. Ćwiczenia jednooczne
    1. Ćwiczenia jednooczne — proces orientacji
    2. Ćwiczenia jednooczne — proces lokalizacji
    3. Ćwiczenia jednooczne — proces identyfikacji
    4. Ćwiczenia jednooczne — proces integracji
  1. Ćwiczenia odtłumiające
  2. Widzenie obuoczne
  3. Ćwiczenia utrwalające jednoczesną percepcję
  4. Ćwiczenia budujące widzenie obuoczne

III Podsumowanie

Przeczytaj więcej o terapii widzenia:

Artykuł „Dlaczego samo zasłanianie nie wystarczy:

Niedowidzenie to bardzo podchwytliwe zaburzenie, które dotyka niemal 2% populacji. Polega na obniżeniu ostrości widzenia w jednym bądź w obojgu oczach. Osoba z niedowidzeniem mimo zastosowania najlepszej, możliwej korekcji okularowej lub soczewkami kontaktowymi nie osiąga pełnej, normatywnej ostrości widzenia.

Leczenie niedowidzenia wymaga konsekwencji i cierpliwości. Jest ono złożone z kilku kroków i wymaga czasu. Do trwałego wyprowadzenia dziecka z niedowidzenia potrzebujemy współpracy okulisty, optometrysty/ortoptysty oraz rodziców i oczywiście dziecka. Leczenie niedowidzenia opiera się na kilku krokach:

  • diagnoza,
  • usunięcie wszelkich czynników przeszkadzających w widzeniu np. zaćma, opadająca powieka,
  • korekcja wady refrakcji (okulary lub soczewki kontaktowe),
  • wymuszenie używania gorszego oka przez ograniczenie używania oka lepszego,
  • terapia widzenia – pobudzenie i utrwalenie widzenia obuocznego poprzez ćwiczenia wzrokowe.

Dlaczego samo zasłanianie nie wystarczy?

Zasłanianie oka (jakimkolwiek sposobem) wymusza patrzenie gorszym okiem. Podczas zakrycia oko wiodące powinno być całkowicie odizolowane i nie powinno być używane. Oczywiście jest to założenie idealne, ponieważ wiemy, że opaski czy kieszonki się przesuwają lub dziecko samo je ściąga. Plasterki też są zrywane przez dzieci. Okulary z przekorygowaniem będą ściągane – co sprowadza nas do punktu, w którym dziecko było bez korekcji w ogóle. Możemy zastosować również atropinizację lub przekorygowanie. Jakąkolwiek drogę obierzemy musimy być konsekwentni i pilnować dziecko, by zasłaniało oko w umówionym czasie.

CZYTAJ DALEJ – KLIKNIJ